Aktualności

Wystawa PREZYDENT IGNACY MOŚCICKI I JEGO CZASY

Ignacy Mościcki (1867-1946) był synem niezwykłej epoki, epoki wielkich odkryć naukowych, powstania nowych kierunków kulturowych i artystycznych, głębokiej zapaści gospodarczej i dwóch wojen światowych. W 1887 r. został przyjęty na Politechnikę w Rydze, na kierunek chemii. Wkrótce związał się z ruchem socjalistycznym, w którego działalności dopatrywał się większych możliwości działania na rzecz odzyskania niepodległości przez Polskę. Był współzałożycielem ryskiej grupy partii Proletariat II. Zajmował się agitacją socjalistyczną wśród robotników i żołnierzy, a także zaangażował się w utworzenie drukarni publikującej socjalistyczne treści. Zagrożony aresztowaniem w 1892 r. zbiegł do Londynu, gdzie pracował jako stolarz, producent kefirów, fryzjer, zecer i posadzkarz. W 1897 r. na zaproszenie prof. Jana Wierusza-Kowalskiego przeniósł się do Szwajcarii, gdzie podjął pracę na Katolickim Uniwersytecie we Fryburgu. W 1898 r. zaangażował się w badania nad pozyskiwaniem azotu z atmosfery metodą łuku elektrycznego. Ignacy Mościcki opracował nowego typu kondensator. W 1905 r. metoda zaproponowana przez Mościckiego okazała się na tyle skuteczna, że zastosowano ją w Szwajcarii, Norwegii, Francji, Szwecji, Włoszech, Niemczech, Belgii.

Szwajcarię opuścił w 1914 r. w dniu wybuchu wojny. Pobyt na ziemiach polskich w latach 1914-1926 był dla Mościckiego okresem wielkiej aktywności naukowej i organizacyjnej. Był jednym z inicjatorów powołania Instytutu Badań Naukowych i Technicznych "Metan" we Lwowie oraz Spółki Akcyjnej Gazolina. Wykładał w Politechnice Lwowskiej, dwukrotnie został dziekanem Wydziału Chemii, zaś w roku akademickim 1925-1926 wybrano go rektorem tej uczelni. Od 1925 r. prowadził wykłady z elektrochemii na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. Dwukrotnie został uhonorowany tytułem doktora honoris causa PW (1924 i 1926).

W 1926 r. po zamachu majowym z polecenia Piłsudskiego Mościcki został kandydatem na Prezydenta RP. W 1933 r. ponownie zdobył stanowisko Prezydenta RP. W czasie inwazji na Polskę w 1939 r. Mościcki wraz z innymi członkami rządu opuścił Polskę i złożył rezygnację z urzędu Prezydenta. Zmarł 2 października 1946 r. w Versoix w Szwajcarii.

Pamiątki po zmarłym Prezydencie były przechowywane w Szwajcarii przez jego drugą żonę Marię Mościcką z Hubal-Dobrzańskich. Po jej śmierci w 1979 r., Renee Bordier przekazała w 1981 r. archiwum historyczne Ignacego i Marii Mościckich na Jasną Górę jako dar wotywny. Bordier uzasadniła swą decyzję tym, że Maria Mościcka zawsze podkreślała swój wielki kult do Matki Boskiej Jasnogórskiej. 

Na wystawie prezentowane są eksponaty ze zbiorów Klasztoru OO. Paulinów na Jasnej Górze w Częstochowie, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Politechniki Warszawskiej oraz prof. Mirosława Nadera.

 

Komisarz wystawy: dr Andrzej Ulmer

 

Wernisaż wystawy odbył się 3 marca 2020 r. o godz. 13:00 w sali ekspozycyjnej Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 22. Wystawa będzie czynna do końca listopada 2020 r. 

Galeria 

2020-02-28 | więcej..

Wystawa stała

"Zawsze takie Rzeczypospolite będą, jakie ich młodzieży chowanie" - Jan Zamoyski

 

"DZIEJE POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ"

 

Z okazji 100-lecia Odnowienia tradycji Politechniki Warszawskiej  20 listopada 2015 r. odbył się uroczysty wernisaż wystawy stałej "Dzieje Politechniki Warszawskiej" połączony z otwarciem nowej sali ekspozycyjnej w Gmachu Głównym PW.

 

Ekspozycja obejmuje pamiątki po Szkole Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego, m.in. Akt powołania Kajetana Garbińskiego na członka Towarzystwa Królewskiego Warszawskiego Przyjaciół Nauk z 1824 r., opatrzony podpisem Stanisława Staszica, portret i popiersie Stanisława Staszica. Można zobaczyć również eksponaty z okresu działalności Instytutu Politechnicznego im. Cara Mikołaja II - dokumenty, fotografie, replikę munduru studenta. Wśród pamiątek z otwarcia polskojęzycznej Politechniki w 1915 r. znajdują się listy gratulacyjne, Statut Tymczasowy Politechniki Warszawskiej, medal upamiętniający otwarcie uczelni.

W listopadzie 2019 r. wystawa stała została rozszerzona o nową ekspozycję:

 

DZIEJE FIZYKI NA POLITECHNICE WARSZAWSKIEJ

W ZBIORACH PROFESORA WŁODZIMIERZA ZYCHA

 

Jak znaczącą rolę przywiązywano do nauczania fizyki świadczy fakt, że jednym z pierwszych budynków politechnicznych wzniesionych na przełomie XIX i XX w. był Gmach Fizyki i Elektrotechniki. Od początku Zakład Fizyki był zorganizowany bardzo starannie i nowocześnie. Obok świetnie wyposażonego działu demonstracyjnego oraz działu prac naukowych bardzo dobrze funkcjonował warsztat mechaniczny.

Ogromny udział w propagowaniu historii fizyki na Politechnice Warszawskiej miał Prof. Włodzimierz Zych (1929-2013). To dzięki niemu udało się zachować wiele wspaniałych urządzeń, które z pieczołowitością ratował od zapomnienia. Wiele z nich udostępnionych jest na wystawie.

 

Wystawa stała prezentowana jest w w Gmachu Głównym PW, Plac Politechniki 1, sala ekspozycyjna Muzeum PW, parter.

 

Wybrane eksponaty ze zbiorów Muzeum PW prezentowane są również w zakładce Galeria 

 

Fotorelacja z otwarcia sali ekspozycyjnej: www.biuletyn.pw.edu.pl 

2020-01-01 | więcej..

Wystawa POLITECHNIKA WARSZAWSKA W ZBIORACH MUZEUM KATYŃSKIEGO

Wernisaż fotografii prof. Krzysztofa Heyke 

"Nie tylko Katyń... miejsca deportacji obywateli Rzeczpospolitej na Syberię" 

Ważnym wydarzeniem obchodów Święta Politechniki Warszawskiej jest interdyscyplinarna konferencja naukowa "Ofiary zbrodni katyńskiej - studenci, absolwenci i wykładowcy Politechniki Warszawskiej". Konferencji towarzyszyć będzie wystawa czasowa "Politechnika Warszawska w zbiorach Muzeum Katyńskiego" oraz wernisaż fotografii prof. Krzysztofa Heyke "Nie tylko Katyń... miejsca deportacji obywateli Rzeczpospolitej na Syberię".

Na wystawie prezentowane będą m.in. artefakty grobowe, fotografie, pamiątki, legitymacje, dyplomy pochodzące ze zbiorów Muzeum Katyńskiego.

Organizatorem wystawy jest Muzeum Katyńskie.

Organizatorzy konferencji:

Politechnika Warszawska

Muzeum Katyńskie - Oddział Martyrologii Muzeum Wojska Polskiego

 

Konferencja odbyła się 9 grudnia 2019 r. w godz. 10-14 w Małej Auli w Gmachu GŁównym PW, Plac Politechniki 1.

Program konferencji: www.biuletyn.pw.edu.pl

 

Wystawa była eksponowana od 9 grudnia 2019 r. do końca stycznia 2020 r. w sali ekspozycyjnej Muzeum PW, Gmach Główny PW, parter.

Galeria  

2019-12-01 | więcej..

Wystawa KORPORANTÓW WOJENNE DROGI

Wystawa ukazuje wojenne losy członków elitarnych organizacji studenckich, za które uważane są korporacje akademickie. Jest zwieńczeniem wieloletniej pracy osób pragnących przedstawić historię korporacji, a przede wszystkim upamiętnić i przybliżyć udział polskich działaczy akademickich w walce o niepodległość na przestrzeni XIX i XX w. Ekspozycja pokazuje, w jakim duchu wychowano polską przedwojenną inteligencję, jak skomplikowane były jej losy, przed jak trudnymi wyborami stawiała ją historia. Wystawa jest próbą odpowiedzi na pytanie, dlaczego Korporanci, pomimo wszelkich przeciwności losu, byli gotowi zapłacić życiem za próby urzeczywistnienia marzeń o wolnej Polsce.

Prezentowane na wystawie eksponaty pochodzą ze zbiorów Stowarzyszenia Filistrów Polskich Korporacji Akademickich oraz osób prywatnych. Są to m.in. pamiątki, odznaczenia, dokumenty, fotografie, rapiery, dewizki korporacyjne, dekle korporacyjne, itp.

Wystawa jest wydarzeniem towarzyszącym obchodom Święta Politechniki Warszawskiej.

 

Komisarz wystawy: dr Andrzej Ulmer

 

Organizatorzy wystawy:

Politechnika Warszawska

Muzeum Politechniki Warszawskiej

Aleksander Rostocki - autor wystawy 

 

Wernisaż wystawy odbył się 14 listopada 2019 r. o godz. 13:30 w Gmachu Głównym PW, Plac Politechniki 1, sala ekspozycyjna Muzeum PW, parter. Wystawa będzie czynna do 29 lutego 2020 r.

 Fotorelacja: www.biuletyn.pw.edu.pl 

2019-11-11 | więcej..

Wystawa BLASK LEGII HONOROWEJ W POLITECHNICE WARSZAWSKIEJ

Rewolucja Francuska z dniem 30 lipca 1791 r. zniosła ordery i odznaczenia królewskie. Wprowadzono nowe nagrody - broń honorową - przeznaczone wyłącznie dla wojska. Napoleon widząc niedoskonałości nowego systemu nagradzania w 1802 r. złożył do Trybunatu projekt ustanowienia orderu dla osób wojskowych i cywilnych. 11 lipca 1804 r. ukazał się dekret Cesarza Napoleona wprowadzający odznakę Krzyża Legii Honorowej. Do 5 kwietnia 1814 r. Napoleon nadał 30 747 Krzyży Legii Honorowej.

Według dr. Zbigniewa Dunin-Wilczyńskiego w okresie wojen napoleońskich ponad 1 880 Polaków zostało wyróżnionych Krzyżem Legii Honorowej.

Ludwik XVIII po objęciu władzy nie zdecydował się na likwidację Krzyża Legii Honorowej, ale order znacząco zmodyfikował, zmieniając jego nazwę na Order Królewski Legii Honorowej. Kolejni królowie Karol X i Ludwik Filip modyfikowali rysunek orderu, w zasadzie nie zmieniając jego statutu. Ludwik Filip powrócił do wizerunku Napoleona w medalionie na awersie. Z nastaniem II Republiki została usunięta korona ponad krzyżem. Za rządów prezydenckich Ludwika Napoleona Order Legii Honorowej przeszedł trzykrotnie modyfikację powracając do rysunku z I Cesarstwa. Po 1870 roku ponad krzyżem został umieszczony wieniec laurowo-dębowy, a w medalionie wizerunek Marianny.

Z niewielką modyfikacją Narodowy Order Legii Honorowej jest nadawany po dzień dzisiejszy.

Na wystawie prezentowane są m.in. oryginalne dokumenty nadania oraz ordery Legii Honorowej od ustanowienia do chwili obecnej, ryciny, fotografie, obrazy.

 

Komisarz wystawy: dr Zbigniew Dunin-Wilczyński

 

Wystawa była czynna od 6 marca do 31 maja 2019 w Gmachu Głównym PW, Plac Politechniki 1, sala ekspozycyjna Muzeum PW, parter. 

 

2019-02-28 | więcej..

Wystawa LEGIA AKADEMICKA I ODZYSKANIE NIEPODLEGŁOŚCI

Wystawa poświęcona jest setnej rocznicy powołania Legii Akademickiej i jej roli w walce o niepodległość Polski. Decyzja o utworzeniu Legii została podjęta 6 listopada 1918 r. podczas wiecu studentów warszawskich uczelni w Gmachu Głównym Politechniki Warszawskiej. Młodzież akademicka stanęła na stanowisku, że dla osiągnięcia i utrzymania niepodległości oraz zjednoczenia Rzeczypospolitej konieczne jest utworzenie regularnego wojska. Studenci podjęli decyzję o przerwaniu studiów i wstąpieniu do wojska. 7 listopada 1918 r. Senaty warszawskich szkół akademickich podjęły następującą uchwałę: "W zgodnem postanowieniu młodzieży akademickiej, aby wstąpić do wojska, celem zdobycia i wywalczenia niezależnego bytu państwowego Ojczyźnie, Senaty Akademickie witają doniosły czyn patrjotyczny, z którym w całości się solidaryzują. W przeświadczeniu, że młodzież akademicka, wstępująca do wojska, stać będzie na straży jedności narodowej i służyć będzie obronie zagrożonych granic Polski, Senaty Akademickie wyrażają zgodność uczuć swych z uczuciem młodzieży i postanawiają zawiesić wykłady i zajęcia."

Na murach warszawskich uczelni pojawiły się odezwy Akademickiego Komitetu Wykonawczego, które wzywały młodzież do zapisywania się w szeregi Legionu Akademickiego. Legia Akademicka została utworzona 11 listopada 1918 r., a 3 grudnia przekształcono ją w 36 Pułk Piechoty. Studenci walczący w szeregach 36 Pułku wzięli udział m.in. w obronie Lwowa, toczyli walki o Kulików i Hamulec. Walczyli na terenie Małopolski Wschodniej, wzięli udział w Bitwie Warszawskiej w 1920 r., walczyli w rejonie Tarnopola, Szepietówki i pod Zasławiem. W latach 1921 - 1939 Pułk kwaterował w Warszawie. Po kapitulacji Warszawy w 1939 r. część kadry oficerskiej, podoficerskiej i żołnierzy podjęła walkę z wrogiem w szeregach Służby Zwycięstwu Polski - Związku Walki Zbrojnej - Armii Krajowej.

Prezentowane na wystawie eksponaty i materiały pochodzą ze zbiorów Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego, Muzeum Wojska Polskiego, Muzeum SGGW, dr. inż. Sylwestra Gładysia, prof. Mirosława Nadera, Tadeusza Burchackiego.

 

Komisarz wystawy: dr Andrzej Ulmer

 

Wernisaż wystawy odbył się 14 listopada 2018 r. o godz. 12 w Gmachu Głównym PW, Plac Politechniki 1, sala ekspozycyjna Muzeum PW, parter. Wystawa była czynna do 31 stycznia 2019 r. 

 

2018-11-08 | więcej..

Wystawa AKWARELE EWY ANNY WASIUTYŃSKIEJ

Ewa Anna Wasiutyńska urodziła się w Warszawie, gdzie ponownie zamieszkuje od 2012 r. Po uzyskaniu dyplomu inżyniera architekta na Wydziale Architektury PW w 1965 r., przez 3 lata pracowała jako asystent tego wydziału w katedrze Prof. Lacherta. W roku 1968 rozpoczęła pracę architekta w firmach budowlanych i pracowniach architektonicznych w Belgii. Projektuje budynki biurowe i mieszkaniowe, ośrodki kulturalne, handlowe i sportowe w Belgii, Nigerii, Iraku i Arabii Saudyjskiej. Od 1982 r. pracuje jako architekt, szef ekipy w Biurze Architektury E. VERHAEGEN w Brukseli, gdzie projektuje audytoria, budynki biurowe, domy opieki, szkoły i szpitale w Belgii i Algierii. Równolegle do zawodu architekta rysuje i maluje - od roku 2007 akwarele o tematyce kwiatów, nieba i domów Brukseli, pejzaży polskich. Bierze udział w wystawach w Gdańsku i Warszawie, a także w Paryżu - 83 Salon Międzynarodowy "Ligne et Couleur" o tematyce Miroir (Lustro) w kwietniu 2018 r. oraz w Wenecji - XXVII Wystawa Międzynarodowa "Ligne et Couleur" Stowarzyszenia Architektów Artystów o temtyce "Libera Tutti" (Wolność dla Wszystkich) we wrześniu 2018 r.

W roku 2015 otrzymała medal 100-lecia PW. Jest czlonkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich, Stowarzyszenia Architektów Polskich we Francji i członkiem Koła Plener OW. SARP PL. 

 

Komisarz wystawy: dr Andrzej Ulmer

 

Wernisaż wystawy odbył się 10 października 2018 r. o godz. 12 w Gmachu Głównym PW, Plac Politechniki 1, sala ekspozycyjna Muzeum PW, parter. Wystawa była czynna do 10 listopada 2018 r. w krużgankach na I piętrze Gmachu Głównego PW.

Fotorelacja: www.biuletyn.pw.edu.pl 

2018-10-08 | więcej..

Wystawa WALKA O WOLNOŚĆ I TOŻSAMOŚĆ NARODOWĄ

100-LECIE NIEPODLEGŁOŚCI POLSKI

 

Po zakończeniu I Wojny Światowej, po 123 latach niewoli, w listopadzie 1918 roku Polska odzyskała niepodległość. Dla Polaków suwerenne państwo było najwyższą wartością. Jędrzej Moraczewski tak opisywał atmosferę tamtych dni: "Niepodobna oddać tego upojenia, tego szału radości, jaki ludność polską w tym momencie ogarnął. Po 120 latach prysły kordony. Nie ma "ich". Wolność! Niepodległość! Zjednoczenie! Własne państwo! Na zawsze! (...). Kto tych krótkich dni nie przeżył, kto nie szalał z radości w tym czasie wraz z całym narodem, ten nie dozna w swym życiu najwyższej radości (...)" (J. Moraczewski, "Przewrót w Polsce").

Muzeum Politechniki Warszawskiej w ramach obchodów Jubileuszu 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości zorganizowało wystawę przypominającą tamte wydarzenia. Wykorzystując własne zbiory oraz zbiory osób prywatnych pragniemy szerzyć wiedzę o tych faktach z historii Polski w środowisku naszej uczelni i wśród osób zainteresowanych tą problematyką. Prezentowane na wystawie eksponaty pochodzą ze zbiorów prof. Mirosława Nadera, Dyrektora Muzeum Ordynariatu Polowego płk. dr. Jacka Macyszyna, pana Piotra Ciborowskiego oraz Muzeum PW. Na ekspozycji można zobaczyć m.in. pamiątki z wizerunkiem Marszałka Józefa Piłsudskiego, portret Jana Paderewskiego, obrazy pędzla Jacka Macyszyna, szable i lance ułańskie, figury legionistów, medale, odznaczenia i plakiety, pocztówki, fotografie, publikacje i dokumenty z epoki.

 

Projekt realizowany w ramach obchodów stulecia odzyskania niepodległości.

 

Wernisaż wystawy odbył się 22 czerwca 2018 r. o godz. 12 w Gmachu Głównym PW, Plac Politechniki 1, sala ekspozycyjna Muzeum PW, parter.

Fotorelacja: www.biuletyn.pw.edu.pl  

2018-06-19 | więcej..

Wystawa KONSTANTY SYLWIN JAKIMOWICZ

"Ze szkicownika architekta"

 

Konstanty Sylwin Jakimowicz urodził się 17 lutego 1879 r. w Warszawie. Początkowo uczył się w szkole rysunku w pracowni Wojciecha Gersona w Warszawie. W 1898 r. rozpoczął studia na Wydziale Architektury w Warszawskim Instytucie Politechnicznym im. Cara Mikołaja II. Dyplom architekta uzyskał na Politechnice w Karlsruhe (1906) i w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1908 - 1909). W latach 1909 - 1912 zrealizował szereg prac jako architekt drogi żelaznej Herby - Kielce. Jego projektu są dworce kolejek dojazdowych: Warszawa - Most, Wawer, Otwock, Wilanów, Klarysew. W latach dwudziestych brał udział w ważniejszych konkursach architektonicznych, m.in. na Świątynię Opatrzności Bożej, czy gmach Ministerstwa Robót Publicznych. Działalność K. S. Jakimowicza przypadła na okres różnorakich zmian prądów w architekturze. Nawiązywanie do form historycznych widoczne jest w projekcie Domu Księży Emerytów w Warszawie przy ul. Ratuszowej (1926). Dom Akademiczek przy ul. Górnośląskiej (1927) nawiązuje w swej attyce do form polskiego renesansu. Pod koniec lat dwudziestych w pracach Jakimowicza pojawiają się cechy formy nowoczesnej, np. gmach Banku Gospodarstwa Krajowego w Gdyni.

Ważną część twórczości Konstantego S. Jakimowicza stanowią budowle sakralne, wśród nich m.in.: kaplica "Przytulisko" przy ul. Wilczej w Warszawie (1913), kościół w Jazgarzewie (1927-29) nawiązujący do tradycii barokowej, krypta Henryka Sienkiewicza w Katedrze Św. Jana w Warszawie. Projekty konkatedry Matki Bożej Zwycięskiej na Kamionku (1929-30), kościoła pod wezwaniem Św. Teresy od Dzieciątka Jezus przy ul. Tamka (1931-32) cechuje spokojny podział brył i przejrzystość planu.

K. S. Jakimowicz jest także autorem wielu obiektów użyteczności publicznej: gmachy szkolne przy ul. Otwockiej (1925) i Syreny, szkoła na Kamionku, dom parafialny przy ul. Mokotowskiej 13 (obecnie Teatr Współczesny w Warszawie - 1937), Dom Akcji Katolickiej "Roma" (obecnie Teatr Muzyczny Roma - 1953).

Architekt pełnił liczne funkcje zawodowe i społeczne. Był m.in. prezesem Koła Architektów w Warszawie, I Naczelnikiem Wydziału Budowy i Odbudowy M.S.W. (1918). Pracował jako wykładowca w Szkole Mechaniczno - Technicznej H. Wawelberga i S. Rotwanda. W 1928 r. K. S. Jakimowicz został mianowany szambelanem papieża Piusa XI, a w 1939 szambelanem papieża Piusa XII. W okresie okupacji (1940-1944) pracował w Wydziale Budownictwa Zarządu m. Warszawy, a po wojnie w Biurze Odbudowy Stolicy. Został architektem diecezjalnym i członkiem Rady Prymasowskiej Odbudowy Kościołów Warszawy, powołanej 24 kwietnia 1947 r. przez Prymasa Polski, kardynała Augusta Hlonda.

Konstanty Sylwin Jakimowicz zmarł 3 lipca 1960 r. 

Wśród eksponatów prezentowanych na wystawie zobaczyć można m.in. dokumenty, dyplomy, projekty, fotografie rodzinne, czasopisma. Cenną pamiątką na ekspozycji jest zachowany w zbiorach rodzinnych architekta "Szkicownik" zawierający ponad 170 rysunków różnych postaci.

 

Wernisaż wystawy odbył się 5 marca 2018 r. o godz. 12 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24.

Wystawa będzie prezentowana od 5 marca do 30 maja 2018 r. 

Fotorelacja: www.biuletyn.pw.edu.pl

2018-02-26 | więcej..

Archiwum >>

Copyright © 2019 - Muzeum Politechniki Warszawskiej